20 მიკერძოებები კატეგორიაში

იმისთვის, რომ ვიმოქმედოთ, დარწმუნებული უნდა ვიყოთ, რომ გავლენას მოვახდენთ და ვიგრძნოთ, რომ ის, რასაც ვაკეთებთ, მნიშვნელოვანია

სიღრმისეული ანალიზი

ყველა მიკერძოება

გადაჭარბებული თავდაჯერებულობის ეფექტი
საკუთარი ცოდნის, განსჯისა და უნარების მიმართ იმაზე გაცილებით დიდი რწმენა გვაქვს, ვიდრე ეს რეალობას შეესაბამება.
სოციალური სასურველობის მიკერძოება
საკუთარ თავს წარმოვაჩენთ უკეთესად, ვიდრე სინამდვილეში ვართ, დადებითი თვისებების ხაზგასმითა და უარყოფითის დამალვით.
მესამე პირის ეფექტი
გვჯერა, რომ მედია და რეკლამები სხვებზე ბევრად უფრო ძლიერად მოქმედებს, ვიდრე ჩვენზე.
ცრუ კონსენსუსის ეფექტი
გვგონია, რომ ჩვენს რწმენას, შეხედულებებსა და ქცევებს იმაზე მეტი ადამიანი იზიარებს, ვიდრე სინამდვილეში.
რთული-მარტივის ეფექტი
მარტივ დავალებებზე ზედმეტად თავდაჯერებულები ვართ, რთულ ამოცანებთან გამკლავების უნარს კი სათანადოდ ვერ ვაფასებთ.
დანინგ-კრიუგერის ეფექტი
დაბალი კომპეტენციის მქონე ადამიანებს საკუთარი უნარების ზედმეტად სჯერათ, მაღალი კომპეტენციის მქონეები კი – საკუთარ შესაძლებლობებს სათანადოდ ვერ აფასებენ.
ეგოცენტრული მიკერძოება
მოვლენებს ზედმეტად საკუთარი პერსპექტივიდან ვუყურებთ და ჩვენს როლს ვადიდებთ.
ოპტიმიზმის მიკერძოება
მიგვაჩნია, რომ სხვებზე ნაკლებად ვართ რისკის ქვეშ და პოზიტიური მოვლენები უფრო ჩვენ დაგვემართება, ვიდრე სხვებს.
ფორერის ეფექტი (ბარნუმის ეფექტი)
ზოგადსა და ბუნდოვან პიროვნულ დახასიათებებს ისე აღვიქვამთ, თითქოს ის ზუსტად და ინდივიდუალურად ჩვენზე იყოს მორგებული.
საკუთარი თავის მომსახურე მიკერძოება
წარმატებას ჩვენს ნიჭსა და შრომას ვაწერთ, ხოლო წარუმატებლობის მიზეზს ყოველთვის გარე ფაქტორებში ვეძებთ.
მსახიობ-დამკვირვებლის მიკერძოება
საკუთარ შეცდომებს გარემოებებს ვაბრალებთ, სხვის შეცდომებს კი – მათ პიროვნულ თვისებებს.
კონტროლის ილუზია
გვგონია, რომ შემთხვევით მოვლენებსა და შედეგებზე გაცილებით მეტი კონტროლი გვაქვს, ვიდრე სინამდვილეში.
ილუზორული უპირატესობა
გვგონია, რომ საშუალო სტატისტიკურ ადამიანზე უკეთესები ვართ როგორც უნარებით, ისე პიროვნული თვისებებით.
ფუნდამენტური ატრიბუციის შეცდომა
სხვების ქცევის შეფასებისას მათ პიროვნულ მახასიათებლებს ვაზვიადებთ, სიტუაციის გავლენას კი უგულებელვყოფთ.
თავდაცვითი ატრიბუციის ჰიპოთეზა
რაც უფრო მძიმეა მოვლენის შედეგი, მით მეტად ვცდილობთ დავადგინოთ დამნაშავე, რათა შევინარჩუნოთ ილუზია, რომ სამყარო კონტროლირებადია.
თვისებების მიწერის მიკერძოება
საკუთარ თავს მრავალმხრივ და ცვალებად პიროვნებად ვთვლით, სხვებს კი გაცილებით მარტივ და პროგნოზირებად ადამიანებად აღვიქვამთ.
ძალისხმევის გამართლება
რაც უფრო მეტ ძალისხმევას ვდებთ რაიმეს მისაღწევად, მით უფრო მნიშვნელოვნად და ღირებულად გვეჩვენება საბოლოო შედეგი.
რისკის კომპენსაცია (პელცმანის ეფექტი)
როცა თავს დაცულად ვგრძნობთ უსაფრთხოების ზომების გამო, უფრო მეტ რისკზე მივდივართ, რაც თავად ამ დაცვის მექანიზმს უაზროს ხდის.
მოქმედების მიკერძოება
გაურკვევლობის დროს ვამჯობინებთ ვიმოქმედოთ, ნაცვლად იმისა, რომ დავიცადოთ, მაშინაც კი, როცა უმოქმედობა საუკეთესო გამოსავალია.
თავაზიანობის მიკერძოება
ნამდვილი აზრის გამოხატვას ვერიდებით და ვამბობთ იმას, რაც სოციალურად მისაღებია, რათა სხვებს არ ვაწყენინოთ.