64 მიკერძოებები კატეგორიაში

აზრის ნაკლებობა

სიღრმისეული ანალიზი

ყველა მიკერძოება

ჩვენ ვპოულობთ ისტორიებსა და კანონზომიერებებს მწირ მონაცემებშიც კი

კონფაბულაცია
მეხსიერების ხარვეზების შესავსებად გაუცნობიერებლად ვქმნით ცრუ მოგონებებს, ყოველგვარი მოტყუების განზრახვის გარეშე.
დაჯგუფების ილუზია
შემთხვევით მოვლენებსა თუ მონაცემებში ვხედავთ კანონზომიერებებს, რომლებიც რეალურად არ არსებობს.
შერჩევის ზომისადმი უგრძნობლობა
სათანადოდ ვერ ვაფასებთ იმ ფაქტს, რომ მცირე მოცულობის მონაცემები გაცილებით ნაკლებად სანდოა, ვიდრე მასშტაბური კვლევები.
ალბათობის უგულებელყოფა
გაურკვეველ სიტუაციებში გადაწყვეტილების მიღებისას ალბათობებს უგულებელვყოფთ და მხოლოდ შესაძლო შედეგებზე ვფოკუსირდებით.
ანეკდოტური შეცდომა
პირად ისტორიებსა და ცალკეულ შემთხვევებს უფრო მეტ მნიშვნელობას ვანიჭებთ, ვიდრე სანდო სტატისტიკურ მონაცემებს.
ვალიდობის ილუზია
გადაჭარბებულად გვჯერა ჩვენი უნარის, მონაცემებზე დაყრდნობით ზუსტი პროგნოზები გავაკეთოთ, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ინფორმაცია თანმიმდევრულია.
შენიღბული კაცის შეცდომა
ვვარაუდობთ, რომ თუ ვინმეს ან რამეს ერთი კონკრეტული აღწერილობით ვიცნობთ, მისი სხვაგვარი აღწერილობაც გვეცოდინება.
სიახლის ილუზია
გვგონია, რომ ის, რაც ახლახან შევამჩნიეთ, სრულიად ახალი მოვლენაა, თუნდაც ის დიდი ხნის განმავლობაში არსებობდეს.
მოთამაშის შეცდომა
გვჯერა, რომ წარსულში მომხდარი შემთხვევითი მოვლენები გავლენას ახდენს მომავალი შემთხვევითი მოვლენების ალბათობაზე.
ცხელი ხელის შეცდომა
მიგვაჩნია, რომ თუ ადამიანს ერთხელ გაუმართლა ან წარმატებას მიაღწია, შემდგომშიც აუცილებლად გაუმართლებს („წარმატების სერია“).
ილუზორული კორელაცია
მოვლენებს შორის კავშირს ვხედავთ მაშინაც კი, როცა რეალურად ასეთი კავშირი არ არსებობს.
პარეიდოლია
შემთხვევით ან ორაზროვან ფორმებში ნაცნობ გამოსახულებებს, მაგალითად, სახეებს აღვიქვამთ.
ანთროპომორფიზმი
არაადამიანურ არსებებს, ობიექტებსა თუ მოვლენებს ადამიანურ თვისებებს, ემოციებსა და განზრახვებს მივაწერთ.

ჩვენ მახასიათებლებს ვავსებთ სტერეოტიპების, განზოგადებებისა და წარსული გამოცდილების საფუძველზე

ჯგუფური ატრიბუციის შეცდომა
ვვარაუდობთ, რომ კონკრეტული ადამიანის თვისებები მის ჯგუფს ახასიათებს, ან რომ ჯგუფის გადაწყვეტილება თითოეული წევრის სურვილს ასახავს.
საბოლოო ატრიბუციის შეცდომა
უცხო ჯგუფის წევრთა ნეგატიურ საქციელს მათ ხასიათს ვაბრალებთ, პოზიტიურს კი – უბრალო გამართლებას ან გარე გარემოებებს.
სტერეოტიპიზაცია
ადამიანებს წინასწარ განვსჯით და გარკვეულ თვისებებს მივაწერთ მხოლოდ იმიტომ, რომ ისინი კონკრეტულ ჯგუფს მიეკუთვნებიან.
ესენციალიზმი
გვჯერა, რომ გარკვეულ ჯგუფებსა და კატეგორიებს აქვთ უცვლელი, თანდაყოლილი ბუნება, რაც მათ მახასიათებლებს განსაზღვრავს.
ფუნქციური ფიქსაცია
საგნებს მხოლოდ მათი ტრადიციული დანიშნულებით აღვიქვამთ, რაც კრეატიული პრობლემების გადაჭრაში ხელს გვიშლის.
მორალური კრედენციალების ეფექტი
კარგი საქმის გაკეთების შემდეგ თავს უფლებას ვაძლევთ, არაეთიკურად მოვიქცეთ, თითქოს მორალური კრედიტი მოვიპოვეთ.
სამართლიანი სამყაროს ჰიპოთეზა
გვჯერა, რომ სამყარო სამართლიანია და ყველას ის მიეზღვება, რასაც იმსახურებს, რაც ხშირად მსხვერპლის დადანაშაულებას იწვევს.
არგუმენტი შეცდომიდან
ვვარაუდობთ, რომ თუ არგუმენტში ლოგიკური შეცდომაა დაშვებული, თავად დასკვნაც აუცილებლად მცდარია.
ავტორიტეტის მიკერძოება
ავტორიტეტული ფიგურების მოსაზრებებს გადაჭარბებულ მნიშვნელობასა და სანდოობას ვანიჭებთ.
ავტომატიზაციის მიკერძოება
ავტომატიზებული სისტემების რჩევებს უფრო ვენდობით, მაშინაც კი, როცა არაავტომატიზებული წყაროებიდან საპირისპირო ინფორმაციას ვიღებთ.
ბრბოს ეფექტი
რწმენასა თუ ქცევას ვიზიარებთ მხოლოდ იმიტომ, რომ სხვა ადამიანების უმრავლესობაც ასე იქცევა.
პლაცებოს ეფექტი
მდგომარეობის რეალურ გაუმჯობესებას ვგრძნობთ მხოლოდ იმიტომ, რომ მკურნალობის ეფექტურობის გვჯერა.

ჩვენთვის ნაცნობ ან საყვარელ ნივთებსა და ადამიანებს უკეთესად წარმოვიდგენთ

უცხო ჯგუფის ჰომოგენურობის მიკერძოება
უცხო ჯგუფის წევრები ერთმანეთის მსგავსი გვეჩვენება, საკუთარი ჯგუფის წევრები კი – ინდივიდუალურები და განსხვავებულები.
რასათაშორისი ეფექტი
ჩვენი რასისგან განსხვავებული ადამიანების სახეების ამოცნობა და დამახსოვრება გვიჭირს.
შიდა ჯგუფის მიკერძოება
საკუთარი ჯგუფის წევრებს უპირატესობას ვანიჭებთ და უფრო პოზიტიურად ვაფასებთ, ვიდრე სხვებს.
შარავანდედის ეფექტი
ადამიანის ერთი დადებითი თვისება გავლენას ახდენს მის საერთო აღქმასა და შეფასებაზე.
ჩირლიდერის ეფექტი
ადამიანები ჯგუფში უფრო მიმზიდველები გვეჩვენებიან, ვიდრე ცალკე, ინდივიდუალურად.
პოზიტიურობის ეფექტი
ასაკის მატებასთან ერთად ადამიანები ნეგატიურის ნაცვლად, ძირითადად პოზიტიურ მოგონებებსა და ინფორმაციაზე ფოკუსირდებიან.
აქ არ არის გამოგონილი
უარს ვამბობთ გარედან შემოსული იდეების, ცოდნისა თუ პროდუქტების გამოყენებაზე, მხოლოდ იმიტომ, რომ ის ჩვენი შექმნილი არ არის.
რეაქტიული დევალვაცია
იდეასა თუ შემოთავაზებას ვაუფასურებთ მხოლოდ იმის გამო, რომ ის ჩვენი ოპონენტის ან ანტაგონისტისგან მოდის.
კარგად ნაცნობი გზის ეფექტი
ნაცნობ მარშრუტებზე მგზავრობის დროს სათანადოდ ვერ ვაფასებთ, უცნობი მარშრუტებისთვის კი იმაზე მეტ დროს ვითვალისწინებთ, ვიდრე რეალურად საჭიროა.

ჩვენ ვამარტივებთ ალბათობებსა და რიცხვებს, რომ მათზე ფიქრი გაგვიადვილდეს

მენტალური აღრიცხვა
ფულს სხვადასხვაგვარად ვეპყრობით იმის მიხედვით, თუ საიდან მივიღეთ, სად ვინახავთ ან რაში ვხარჯავთ.
მიმართვა ალბათობისადმი
მიგვაჩნია, რომ თუ რაღაცის მოხდენა თეორიულად შესაძლებელია, ის აუცილებლად მოხდება.
ნორმალურობის მიკერძოება
კატასტროფის მოახლოებისას საფრთხეს სათანადოდ ვერ ვაფასებთ, რადგან გვჯერა, რომ ყველაფერი ჩვეულებრივად გაგრძელდება.
მერფის კანონი
გვჯერა, რომ თუ რამე შეიძლება ცუდად წავიდეს, ის აუცილებლად ცუდად წავა.
ნულოვანი ჯამის მიკერძოება
სიტუაციებს ხშირად „ნულოვანი ჯამის“ პრინციპით აღვიქვამთ – ანუ მიგვაჩნია, რომ სხვისი მოგება აუცილებლად ჩვენი წაგებაა.
გადარჩენილის მიკერძოება
მხოლოდ წარმატებულ მაგალითებზე ვფოკუსირდებით და წარუმატებლობებს უგულებელვყოფთ, რაც მცდარ დასკვნებამდე მიგვიყვანს.
სუბადიტიურობის ეფექტი
მიგვაჩნია, რომ მთლიანი მოვლენის მოხდენის ალბათობა უფრო ნაკლებია, ვიდრე მისი ცალკეული ნაწილების ჯამი.
დენომინაციის ეფექტი
მსხვილ კუპიურებს უფრო ვუფრთხილდებით და ნაკლებად ვხარჯავთ, ვიდრე იმავე ღირებულების წვრილ ფულს.
ჯადოსნური რიცხვი 7±2
მოკლევადიან მეხსიერებაში ერთდროულად მხოლოდ 7-მდე (±2) ინფორმაციის ერთეულის შენარჩუნება შეგვიძლია.

ჩვენ გვგონია, რომ ვიცით, რას ფიქრობენ სხვები

ცოდნის წყევლა
როცა რაღაც უკვე ვიცით, ძალიან გვიჭირს იმის წარმოდგენა, თუ როგორია ამ ინფორმაციის არცოდნა.
გამჭვირვალობის ილუზია
გვგონია, რომ ჩვენი შინაგანი მდგომარეობა და განცდები სხვებისთვისაც მარტივად შესამჩნევია.
ყურადღების ცენტრის ეფექტი
გვაქვს განცდა, თითქოს ყოველთვის ყურადღების ცენტრში ვართ და სხვები გამუდმებით აკვირდებიან ჩვენს გარეგნობასა თუ ქცევას.
გარე სააგენტოს ილუზია
მიგვაჩნია, რომ კარგი თუ ცუდი მოვლენები გარე ძალების დამსახურებაა და არა უბრალო შემთხვევითობა.
ასიმეტრიული გამჭრიახობის ილუზია
დარწმუნებულები ვართ, რომ სხვებს იმაზე უკეთ ვიცნობთ, ვიდრე ისინი გვიცნობენ ჩვენ.
გარე სტიმულის შეცდომა
მიგვაჩნია, რომ სხვებს უფრო მეტად მატერიალური ჯილდოები ამოტივირებთ, მაშინ როცა საკუთარი მოტივაციის წყაროდ შინაგან კმაყოფილებას მივიჩნევთ.
სექსუალური ზედმეტი აღქმის მიკერძოება
ხშირად ადამიანები სხვების ჩვეულებრივ, მეგობრულ საქციელს სექსუალურ ინტერესად ან ფლირტად აღვიქვამთ.

ჩვენ ჩვენს ამჟამინდელ აზროვნებასა და დაშვებებს წარსულსა და მომავალზე ვავრცელებთ

ტელესკოპური ეფექტი
ბოლოდროინდელი მოვლენები გაცილებით შორეულად გვეჩვენება, ძველი მოვლენები კი – თითქოს ახლახან მოხდა.
ვარდისფერი რეტროსპექცია
წარსულ მოვლენებს იმაზე ბევრად პოზიტიურად და ნოსტალგიურად ვიხსენებთ, ვიდრე რეალურად განვიცდიდით.
უკუხედვის მიკერძოება
მოვლენის დასრულების შემდეგ დარწმუნებული ვართ, რომ შედეგი წინასწარვე ვიცოდით („ხომ ვამბობდი“).
შედეგის მიკერძოება
გადაწყვეტილების სისწორეს მხოლოდ საბოლოო შედეგით ვაფასებთ და არა იმით, თუ რამდენად ლოგიკური იყო ის მიღების მომენტში.
მორალური იღბალი
ადამიანის მორალურ პასუხისმგებლობას იმ შედეგების მიხედვით განვსჯით, რომლებიც რეალურად მის კონტროლს მიღმა იყო.
დეკლინიზმი
მიგვაჩნია, რომ საზოგადოება თუ ინსტიტუციები გამუდმებით უკან მიდიან და წარსულში ყველაფერი უკეთესად იყო.
ზემოქმედების მიკერძოება
ზედმეტად ვაზვიადებთ იმას, თუ რამდენად დიდხანს და მძაფრად ვიმოქმედებთ მომავალ მოვლენებზე.
პესიმიზმის მიკერძოება
გადაჭარბებულად ვაფასებთ ნეგატიური მოვლენების დადგომის ალბათობას.
დაგეგმვის შეცდომა
საქმის დასასრულებლად საჭირო დროსა და რესურსებს ყოველთვის სათანადოდ ვერ ვაფასებთ, სამაგიეროდ მის სარგებელს ვაზვიადებთ.
დროის დაზოგვის მიკერძოება
მაღალ სიჩქარეზე მოძრაობისას დაზოგილ დროს ვაზვიადებთ, დაბალ სიჩქარეზე კი სათანადოდ ვერ ვაფასებთ.
პრო-ინოვაციური მიკერძოება
ინოვაციის სარგებელსა და მნიშვნელობას ზედმეტად ვაფასებთ, მის შეზღუდვებსა და ნაკლოვანებებს კი ვერ ვამჩნევთ.
პროექციის მიკერძოება
ვვარაუდობთ, რომ ჩვენი ამჟამინდელი სურვილები, შეხედულებები და გემოვნება მომავალშიც უცვლელი დარჩება.
თავშეკავების მიკერძოება
გადაჭარბებით გვჯერა საკუთარი უნარის, გავუძლოთ ცდუნებებს და ვაკონტროლოთ იმპულსები.
თვითთანმიმდევრულობის მიკერძოება
ჩვენს წარსულ შეხედულებებსა და ქცევებს ისე ვიხსენებთ, თითქოს ისინი ყოველთვის ჩვენი ამჟამინდელი მდგომარეობის იდენტური იყო.