46 მიკერძოებები კატეგორიაში

სწრაფად მოქმედების საჭიროება

სიღრმისეული ანალიზი

ყველა მიკერძოება

იმისთვის, რომ ვიმოქმედოთ, დარწმუნებული უნდა ვიყოთ, რომ გავლენას მოვახდენთ და ვიგრძნოთ, რომ ის, რასაც ვაკეთებთ, მნიშვნელოვანია

გადაჭარბებული თავდაჯერებულობის ეფექტი
საკუთარი ცოდნის, განსჯისა და უნარების მიმართ იმაზე გაცილებით დიდი რწმენა გვაქვს, ვიდრე ეს რეალობას შეესაბამება.
სოციალური სასურველობის მიკერძოება
საკუთარ თავს წარმოვაჩენთ უკეთესად, ვიდრე სინამდვილეში ვართ, დადებითი თვისებების ხაზგასმითა და უარყოფითის დამალვით.
მესამე პირის ეფექტი
გვჯერა, რომ მედია და რეკლამები სხვებზე ბევრად უფრო ძლიერად მოქმედებს, ვიდრე ჩვენზე.
ცრუ კონსენსუსის ეფექტი
გვგონია, რომ ჩვენს რწმენას, შეხედულებებსა და ქცევებს იმაზე მეტი ადამიანი იზიარებს, ვიდრე სინამდვილეში.
რთული-მარტივის ეფექტი
მარტივ დავალებებზე ზედმეტად თავდაჯერებულები ვართ, რთულ ამოცანებთან გამკლავების უნარს კი სათანადოდ ვერ ვაფასებთ.
დანინგ-კრიუგერის ეფექტი
დაბალი კომპეტენციის მქონე ადამიანებს საკუთარი უნარების ზედმეტად სჯერათ, მაღალი კომპეტენციის მქონეები კი – საკუთარ შესაძლებლობებს სათანადოდ ვერ აფასებენ.
ეგოცენტრული მიკერძოება
მოვლენებს ზედმეტად საკუთარი პერსპექტივიდან ვუყურებთ და ჩვენს როლს ვადიდებთ.
ოპტიმიზმის მიკერძოება
მიგვაჩნია, რომ სხვებზე ნაკლებად ვართ რისკის ქვეშ და პოზიტიური მოვლენები უფრო ჩვენ დაგვემართება, ვიდრე სხვებს.
ფორერის ეფექტი (ბარნუმის ეფექტი)
ზოგადსა და ბუნდოვან პიროვნულ დახასიათებებს ისე აღვიქვამთ, თითქოს ის ზუსტად და ინდივიდუალურად ჩვენზე იყოს მორგებული.
საკუთარი თავის მომსახურე მიკერძოება
წარმატებას ჩვენს ნიჭსა და შრომას ვაწერთ, ხოლო წარუმატებლობის მიზეზს ყოველთვის გარე ფაქტორებში ვეძებთ.
მსახიობ-დამკვირვებლის მიკერძოება
საკუთარ შეცდომებს გარემოებებს ვაბრალებთ, სხვის შეცდომებს კი – მათ პიროვნულ თვისებებს.
კონტროლის ილუზია
გვგონია, რომ შემთხვევით მოვლენებსა და შედეგებზე გაცილებით მეტი კონტროლი გვაქვს, ვიდრე სინამდვილეში.
ილუზორული უპირატესობა
გვგონია, რომ საშუალო სტატისტიკურ ადამიანზე უკეთესები ვართ როგორც უნარებით, ისე პიროვნული თვისებებით.
ფუნდამენტური ატრიბუციის შეცდომა
სხვების ქცევის შეფასებისას მათ პიროვნულ მახასიათებლებს ვაზვიადებთ, სიტუაციის გავლენას კი უგულებელვყოფთ.
თავდაცვითი ატრიბუციის ჰიპოთეზა
რაც უფრო მძიმეა მოვლენის შედეგი, მით მეტად ვცდილობთ დავადგინოთ დამნაშავე, რათა შევინარჩუნოთ ილუზია, რომ სამყარო კონტროლირებადია.
თვისებების მიწერის მიკერძოება
საკუთარ თავს მრავალმხრივ და ცვალებად პიროვნებად ვთვლით, სხვებს კი გაცილებით მარტივ და პროგნოზირებად ადამიანებად აღვიქვამთ.
ძალისხმევის გამართლება
რაც უფრო მეტ ძალისხმევას ვდებთ რაიმეს მისაღწევად, მით უფრო მნიშვნელოვნად და ღირებულად გვეჩვენება საბოლოო შედეგი.
რისკის კომპენსაცია (პელცმანის ეფექტი)
როცა თავს დაცულად ვგრძნობთ უსაფრთხოების ზომების გამო, უფრო მეტ რისკზე მივდივართ, რაც თავად ამ დაცვის მექანიზმს უაზროს ხდის.
მოქმედების მიკერძოება
გაურკვევლობის დროს ვამჯობინებთ ვიმოქმედოთ, ნაცვლად იმისა, რომ დავიცადოთ, მაშინაც კი, როცა უმოქმედობა საუკეთესო გამოსავალია.
თავაზიანობის მიკერძოება
ნამდვილი აზრის გამოხატვას ვერიდებით და ვამბობთ იმას, რაც სოციალურად მისაღებია, რათა სხვებს არ ვაწყენინოთ.

ფოკუსის შესანარჩუნებლად უპირატესობას ვანიჭებთ ჩვენს წინაშე არსებულ უშუალო, ახლობელ საგანს

ჰიპერბოლური დისკონტირება
დიდ და სამომავლო ჯილდოს ხშირად ვამჯობინებთ მცირე, მაგრამ დაუყოვნებლივ სარგებელს.
სიახლისადმი მიმართვა
გვჯერა, რომ ახალი და თანამედროვე აუცილებლად სჯობს ძველსა და ტრადიციულს.
იდენტიფიცირებადი მსხვერპლის ეფექტი
კონკრეტული ადამიანის ტრაგედია უფრო მეტ ემოციას და თანაგრძნობას იწვევს, ვიდრე დიდი, ანონიმური ჯგუფის სტატისტიკური მონაცემები.
აფექტის ევრისტიკა
გადაწყვეტილების მიღებისას რისკებსა და სარგებელს ვაფასებთ არა ლოგიკით, არამედ იმის მიხედვით, თუ რას გკარნახობს ემოციები („გუმანი“).

საქმის დასასრულებლად მიდრეკილნი ვართ დავასრულოთ ის, რაშიც დრო და ენერგია ჩავდეთ

ჩაძირული დანახარჯების შეცდომა
დაწყებულ საქმეში ინვესტირებას ვაგრძელებთ მხოლოდ იმიტომ, რომ მასში უკვე დიდი დრო, ფული ან ენერგია გვაქვს ჩადებული.
ვალდებულების ესკალაცია
მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენი გადაწყვეტილება აშკარად მცდარია, მაინც ჯიუტად ვაგრძელებთ იმავე გზით სიარულს.
გენერაციის ეფექტი
ინფორმაცია უკეთ გვამახსოვრდება, როცა მას თავად ვქმნით ან ვაანალიზებთ, ვიდრე მაშინ, როცა უბრალოდ ვკითხულობთ.
დანაკარგისადმი ზიზღი
რაღაცის დაკარგვით გამოწვეული ტკივილი ბევრად უფრო ძლიერია, ვიდრე იმავე ღირებულების ნივთის შეძენით მიღებული სიხარული.
IKEA-ს ეფექტი
საგნებს, რომლებიც ჩვენი ხელით ავაწყვეთ ან შევქმენით, ბევრად უფრო ვაფასებთ, ვიდრე გამზადებულს.
დამუშავების სირთულის ეფექტი
რაც უფრო რთულია ინფორმაციის დამუშავება და გაგება, მით უკეთ და მყარად გვამახსოვრდება ის.
ერთეულის მიკერძოება
მიდრეკილება გვაქვს მოვიხმაროთ ზუსტად ერთი „სტანდარტული ერთეული“ (ერთი ულუფა, ერთი შეფუთვა), მიუხედავად მისი რეალური ზომისა.
ნულოვანი რისკის მიკერძოება
გვირჩევნია მცირე რისკი სრულად გამოვრიცხოთ, ვიდრე უფრო დიდი საფრთხე მნიშვნელოვნად შევამციროთ.
განწყობის ეფექტი
ინვესტირებასა თუ ყოველდღიურობაში, ადვილად ველევით იმას, რამაც მოგება მოიტანა, მაგრამ ჯიუტად ვინახავთ იმას, რამაც ზარალი გვაჩვენა.
ფსევდორწმუნების ეფექტი
გარანტირებული მოგების მისაღებად რისკს ვერიდებით, თუმცა, აშკარა დანაკარგის თავიდან ასაცილებლად მზად ვართ გარისკვისთვის.
მფლობელობის ეფექტი
ჩვენს საკუთრებაში არსებულ ნივთებს უფრო ძვირად ვაფასებთ, ვიდრე ზუსტად იმავე ნივთებს, რომლებიც ჩვენ არ გვეკუთვნის.
უკუეფექტი
ჩვენი რწმენის საწინააღმდეგო მტკიცებულებების დანახვისას კი არ ვიცვლით აზრს, არამედ კიდევ უფრო მეტად ვრწმუნდებით ჩვენს სიმართლეში.
უკან მობრუნებისადმი ზიზღი
ვერიდებით განვლილ გზაზე დაბრუნებას, მაშინაც კი, თუ უკან მობრუნება უფრო სწრაფი და მარტივი გამოსავალია.

შეცდომების თავიდან ასაცილებლად ვცდილობთ შევინარჩუნოთ ავტონომია და სტატუსი ჯგუფში და ვერიდებით შეუქცევად გადაწყვეტილებებს

სისტემის გამართლება
მიდრეკილნი ვართ დავიცვათ და გავამართლოთ არსებული სოციალური თუ პოლიტიკური სისტემა, მაშინაც კი, როცა ის უსამართლოა.
რეაქტანტობა
როცა ვგრძნობთ, რომ თავისუფლებას გვიზღუდავენ, საპასუხოდ ზუსტად იმის საპირისპიროდ ვიქცევით, რასაც გვავალებენ.
სატყუარას ეფექტი
როდესაც ორ არჩევანს შორის მესამე, აშკარად წამგებიან ვარიანტს გვთავაზობენ, ჩვენი გადაწყვეტილება ხშირად იცვლება ერთ-ერთი თავდაპირველი ვარიანტის სასარგებლოდ.
სოციალური შედარების მიკერძოება
თანამშრომლის არჩევისას თუ გუნდის დაკომპლექტებისას, გაუცნობიერებლად თავს ვარიდებთ მათ, ვინც ჩვენს ძლიერ მხარეებში კონკურენციას გაგვიწევს.
სტატუს-კვოს მიკერძოება
ვამჯობინებთ, რომ ყველაფერი ისე დარჩეს, როგორც არის, და გაურბივართ ცვლილებებს, თუნდაც ისინი სასიკეთო იყოს.
აბილინის პარადოქსი
ჯგუფი იღებს ისეთ გადაწყვეტილებას, რომელიც სინამდვილეში არცერთ წევრს არ მოსწონს, მაგრამ ყველა თანხმდება, რადგან ჰგონიათ, რომ სხვებს ასე უნდათ.
ინსტრუმენტის კანონი
პრობლემის გადასაჭრელად ზედმეტად ვეყრდნობით ჩვენთვის კარგად ნაცნობ ერთ მეთოდს („თუ ხელში ჩაქუჩი გიჭირავს, ყველა პრობლემა ლურსმნად გეჩვენება“).
ჩესტერტონის ღობე
სანამ რაიმეს შევცვლით ან გავაუქმებთ, ჯერ უნდა გავიგოთ, რატომ არსებობდა ის თავდაპირველად.
ბუნდოვანების ეფექტი
გაურკვევლობას გავურბივართ და ისეთ არჩევანს ვამჯობინებთ, სადაც შედეგის ალბათობა ცნობილია.